Chichén Itzá Geschiedenis | De val en opkomst van een eeuwenoud Maya-wonder

In deze periode vestigden zich voor het eerst Maya's in de regio Chichén Itzá. De eerste bewoners waren kleine boerengemeenschappen die afhankelijk waren van de landbouw en het dorpsleven, waarbij de toegang tot vers ondergronds water een grote aantrekkingskracht had. Deze nederzettingen legden de basis voor de groei en organisatie van de toekomstige stad.

Chichén Itzá begon zich te ontpoppen als een regionaal centrum en groeide in bevolking en politiek belang. In deze periode werden de vroege Maya-architectuur en ceremoniële plaatsen gebouwd. De stad knoopte handelsbetrekkingen aan met nabijgelegen regio's, waardoor haar culturele en economische invloed toenam.

Dit was de gouden periode van Chichén Itzá, toen het een van de machtigste Mayasteden werd. Er werden monumentale bouwwerken gebouwd zoals de Tempel van Kukulkan (El Castillo), het Grote Ballenhof en de Tempel van de Krijgers. Dit was ook het moment waarop Tolteekse invloeden in de architectuur verschenen, wat duidt op culturele uitwisseling en uitbreidende handelsnetwerken.

De stad ging geleidelijk achteruit door mogelijke politieke onrust, milieudruk of sociale veranderingen. Veel ceremoniële en woonstructuren werden verlaten, maar Chichén Itzá bleef een religieus en economisch centrum. De reden voor het verlaten van de stad is nog steeds niet duidelijk, maar het gevolg was wel dat de stad haar vroegere invloed in de regio verloor.

Spaanse ontdekkingsreizigers documenteerden Chichén Itzá voor het eerst en vonden het grotendeels verlaten. Nabijgelegen Mayagemeenschappen bleven bestaan, waardoor de kennis over de vindplaats bewaard bleef. Deze vroege verslagen hielpen Chichén Itzá te introduceren bij het Europese publiek.

De Amerikaanse ontdekkingsreiziger John Lloyd Stephens en de Britse kunstenaar Frederick Catherwood bezochten Chichén Itzá en maakten gedetailleerde illustraties en beschrijvingen. Hun werk wekte internationale belangstelling en markeerde het begin van de systematische bestudering van de vindplaats.

Mexicaanse archeologen voerden uitgebreide opgravingen en restauraties uit en legden zo de architectonische en culturele rijkdom van Chichén Itzá bloot. Figuren als Sylvanus Morley hielpen de stad uit te bouwen tot een belangrijke archeologische en toeristische trekpleister. Onderzoek in deze periode onthulde het belang ervan als cultureel en ceremonieel centrum van de Mayabeschaving.

Chichén Itzá werd uitgeroepen tot Werelderfgoed, waarmee het historische, architectonische en culturele belang wordt erkend. Deze status heeft geholpen om de site te behouden en het wereldwijde bewustzijn te vergroten.

Op 7 juli 2007 werd Chichén Itzá officieel uitgeroepen tot een van de zeven nieuwe wereldwonderen na een wereldwijde enquête. Dit zorgde voor wereldwijde aandacht en een aanzienlijke toename van het toerisme, waardoor de erfenis als symbool van de prestaties van de Maya's werd verstevigd.